ای خاک در تو عرش را تاج

 

یکپایه زقدرتست معراج

 

تو در یتیمی و ترا جای

 

برتر زهمه چه دره التاج

 

فخر تو بفقر و تاجداران

 

آورده بفقر بر در تاج

 

آیات تو در زمانه ظاهر

 

چون شبگون خط ز صفحة عاج

 

بر روی زده کف خجالت

 

با جود کف تو بحر مواج

 

مشتاق ره ترا مغیلان

 

در زیر قدم حریر و دیباج

 

جامی که زنقد باد عصیان

 

شد خرمن طاعتش بتاراج

 

اکنون ره معذرت گرفته

 

مسکین بشفاعت تو محتاج

جامی